Dzieje się

Zima, wiosna- wiosna, zima? Same zagadki. Ponieważ lubię zimę, mrozy dodają mi energii, to nieco żałuję, że jej nie ma. Ale z drugiej strony... (jak targował się Tewe), słońce coraz wyżej, dzień coraz dłuższy - nie jest źle. Jaśniejsze dni sprzyjają koralikowaniu, chociaż toho 15,0 i tak zasłania przede mną dziurkę jak może. Czasem nawet zwycięża na chwilę. Podchodziłam juz do oplatania kryształków, jednakże nie byłam zadowolona. Nici monofilowe ( po mojemu żyłka) plątały się, powodując moją duużą irytację. Jak ta nitka, która wymaga tyle cierpliwości pękła ( a to, że jest mocna było głównym powodem stosowania), powiedziałam jej żegnaj. Mam wprawdzie zapasik, ale pewnie do niej nie wrócę. Na nitce One-G wróciłam do oplatania. Prawda, że jest droga, jednak komfort roboty bezcenny:) Zaczęłam od jedynego słusznego (wg niektórych) koloru i co wyszło?

Nie zrobiłam zdjęcia razem, kolczyków i zawieszki - albowiem kolczyki wywędrowały (niech sie dobrze noszą) zanim zawieszka była skończona. Myślę jednak, że ten kolaż pokazuje komplet.

Będą następne... nie tylko w niebieskościach.

Pokazywałam jakis czas temu zakupy włóczkowe - norka, kangur. Zrobiłam jedną norkę, tzn bluzeczkę z norki. Włóczka w robocie jest przemiła, miękuchna - co daje taką niedogodność, że po praniu trzeba przeciągnąć żelazkiem nieco. Prawie nie zmienia wielkości po praniu - właściwie można uznać, że zostaje taka sama. Warta ceny zdecydowanie. Na pewno będę jeszcze chciała zakupić. Prawda, cienizna jest, dziergałam na HH 2,75 . Mimo wszystko warto. Cienkie druty nie są dla mnie jakąś przeszkodą wielką - tyle, że dłużej się robi. Ważne - jest cienka i ciepła :) Na rozmiar XL zużyłam 5 motków.(5 dag - 350 m).

Projekt znalazłam tu. trochę musiałam pokombinować z powodu cieńszej nitki. Ale jestem zadowolona.

Ciesze się i witam nowych obserwatorów. Cieszę sie, że zasiedziali zostają. Każdy komentarz jest dla mnie bardzo ważny, każde zajrzenie tutaj też. Jest to także możliwość dla mnie poznawania nowych blogów - a tak naprawdę nowych, ciekawych ludzi. Wprawdzie troszkę mniej mam teraz czasu na zaglądanie - ale zawsze.

Na zakończenie , dla wytrwałych, - wrzos, który nie dał się mrozom

nieco wiosny ze sklepu

i rozkwiecone storczyki na moim oknie:)

 Bardzo dobrego dnia Wam życzę i promyki słoneczne przesyła, Do spotkania.

Coś nowego

Witam Was zimowo?, jesiennie, wiosennie???? oto jest pytanie. Słońce jest, dzień wyraźnie dłuższy niezależnie od tego, jak nazwę tę porę roku. Do Joli powędrowała bransoletka z małym dodatkiem niespodziankowym. Mam nadzieje, że się spodoba. Na razie więc nie mogę pokazać. Bo co to by była za niespodzianka? Czekam na zgłoszenie tej, co chustę wygrała . Poczekam jeszcze, a jak się nie zgłosi do 23 lutego - będzie nowe losowanie. Skimmia, Kobieto zgłaszaj się więc!

Potrzebowałam jasny sweterek do ciepłych spódnic, zimowych. Wybrałam więc alpakę, bo ciepła. Przez pomyłkę kolor kliknęłam nie ten co chciałam - ale ten też może być. Na zdjęciach jest przeszarzony - na jednym prawie taki jak ma być. Projekt jaki wybrałam jest z grubszej nitki, więc nic nie pasowało. Stąd nie jest to wierna kopia - (fajne wytłumaczenie, inteligentne, dla trudności językowych także). To, że zima zdążyła się skończyć, zanim zrobiłam - pominę milczeniem.

Tu kolor jest prawie, prawie,...

daję dwa, bo kolor na pozostałych własnie taki zaszarzały, a tu na pierwszym prawdziwy

Pachę zrobiłam inaczej niż w projekcie. Tak dużo lepiej ( a właściwie bardzo dobrze układa się.)Trochę skorzystałam z podpowiedzi Ani , trochę pokombinowałam - i to jest dla mnie dobry sposób.

 Alpakę zakupiłam w e-dziewiarce, zużyłam prawie 40 dag (dokładnie 397 g). na duży rozmiar (46) Druty KP drewniane i HH z dokręcaną żyłką, nr 3. Projekt znalazłam tutaj.

Jestem zadowolona, trochę miałam obawy, czy sobie poradzę z tą inną włóczką - uważam, że jest ok. Mogę się pochwalić.

Jest druga pochwała (w myśl zasady: jak sama się pochwalisz, to masz pewne:)). Przymierzałam się do tego sposobu, przymierzałam. Zawsze wydawało mi się za trudne. Pozory - w praktyce trudne nie jest. Herringbone - tak się nazywa ścieg. Zrobiłam z dwu koralików, tak chciałam. W zamiarze miał to być sznur do wisiorków. Miał być nieco okraszony kolorem - wyszło jednak więcej niż nieco koloru. Zobaczymy jak będzie wykorzystany. Następny będzie z trzech koralików, z tym że jeden będzie mniejszy. Frywolitki dojrzewają, jeszcze nie jestem gotowa...

Wykorzystałam sweter do pokazania. Sznur nie jest taki długi, tu nie jest zapięty. Ma 46 cm, czyli przy szyi.

Lubię, jak coś mi wyjdzie, a jeszcze jak jest to coś nowego...to frajda jest.

Przesyłam Wam promyk słońca, dobrego dnia życzę. Nowych obserwatorów pozdrawiam szczególnie serdecznie.

Do spotkania:)

I czas losowania nadszedł

Witajcie, witajcie. Zadomowieni i Ci, co dopiero przybyli, Ci co zaglądają wiernie i Ci co tylko dzisiaj. Miło, że kolejka rozdawajkowa jednak była, że chciało się Wam u mnie pobyć. No to do rzeczy.

Losowanie I, czyli chusta powędruje do

Skimmia gratuluję ! i czekam na kontakt @ z danymi do wysyłki:)

Losowanie II - bransoletka, powędruje do

Gratuluję jolaWu - i też czekam na adres do wysyłki.

Wszystkim, biorącym udział w zabawie bardzo, bardzo  dziękuję. Na pocieszenie - częstujcie się

Czekoladki były w paczce niespodziance, ale z wrażenia nie umieściłam zdjęcia . też dziękuję:)

To co? Do następnego spotkania na blogowej ścieżce, z losowaniem i bez losowania. Dobrego dnia:)

Żona Lota

Post miał mieć tytuł "Nic nowego". No bo nic nowego do pokazania - może nieco inaczej niż było. Tunika w poprzednim poście pokazana, nie miała "szaliczka", bo włóczki zabrakło. Udało się dokupić, zrobiłam to czego nie było i - wypada pokazać przecież. Zrobiłam węższy niż w oryginale, a i tak cały motek wyrobiłam. teraz prezentuje się tak :

Skąd więc żona Lota? A stąd, że prawie zamieniłam się w nią - na szczęście mnie odpuściło (ona tak została). Zamurowało mnie dzisiaj. Najpierw Kasia napisała, że coś jej się zdaje, że kurier do mnie wybiera się - no to zabrzęczał mi dzwoneczek w głowie - i nie tylko. Właśnie dzwonił domofon i pan kurier, że jest.W jednej minucie anons i realizacja. Przyjmuję, odpakowuję i - dech zapiera, w słup zamienia....

Co widzę? To

To już mnie wcisnęło w podłogę, już słyszę Happy day...

Co mamy dalej ?

nici..

czółenka

kolejne śliczne pudełko....otwieram...

trudne do sfotografowania, kolor piękny błękit .Popróbowałam na  jakimś tle, mamy

Widzicie te cuda? Łomatko, no piękne, piękne. Cudna kolia i kolczyki - szaleństwo:)

I jeszcze.....

Tak, tak, dobrze widzicie - kurs frywolitkowy. mam się uczyć i nauczyć. No niechbym spróbowała nie:) Wyzwanie duże, bo od patrzenia na te cuda frywolitkowe, to mi się w głowie zawraca - ja bym miała takie umieć???? Na razie nie wyobrażam sobie tego - ale wyjścia nie ma: trzeba się zabrać. Jeszcze trochę czasu upłynie, bo trochę mam do nauczenia się - ale jak nie ma wyjścia, to nie ma. Nie ma co kombinować, tylko kasetę w laptop, czółenko do ręki i ....

Na szczęście mam kogo podpytać "na żywo". Bo to i Janeczka i Lucyna i Alutka - popytam, pokażą. Wprawdzie nie widzimy się na co dzień - jednak do Gdańska bliżej niż do Krakowa.

Kasiu nie wiem co mogę powiedzieć więcej, niż DZIĘKUJĘ. Jeszcze jestem w szoku, ale dociera do mnie,że mam się uczyć frywolitek.:)

I tak się życie plecie. Przychodzą gorsze dni, wydarzenia - ale jak narzekać, kiedy zaraz takie miłe niespodzianki, takie anonse o życzliwości innych ludzi. No, "nie uchodzi" narzekanie.

Wszystkim, którzy do mnie zaglądają, zostawiają dobre słowo (krytyczne też dozwolone:)) dziękuję - i zapraszam.

Przypomnienie - jeszcze można sie dopisać na rozdawajkę. Jest kolejeczka - nie ma jednak reguły, na kogo wypadnie. Może początek, może koniec, może środek.Zapraszam. 

Dobrego dnia , twórczych pomysłów i życzliwych ludzi. Do spotkania.:)

Zdążyły

Czas bożonarodzeniowy w naszej tradycji trwa do pięknego święta Matki Boskiej Gromnicznej. Tej co chroni od klęsk, pożarów i oświetla drogę przejścia do wieczności. Z gromnicą zaczynamy i kończymy wędrówkę po tym świecie. I dobrze, bo bez światła trudno się poruszać.

I tego dnia, wieczorem - ale jeszcze w świątecznym czasie - dotarły do mnie prezenty. Wiedziałam, że są - ale nie wiedziałam co. Przyznam, że zatkało mnie, dech zaparło, bo to kolejna niespodzianka niezwykle miła. Miła - to mało powiedziane. Alutka obdarowała mnie nad wyraz bogato. Alu bardzo, bardzo Ci dziękuję. Jestem wzruszona. Ala jest cichutką, robiącą cudne rzeczy artystką.

No sami zobaczcie co dostałam wspaniałego

Len bardzo lubię, od zawsze taki zgrzebny, "workowy" - natomiast mieszanki lnu z czymś - nie . to zupełnie inna kategoria. len noszę głównie latem, ale naszyjnik całorocznie wykorzystam.

Nie umiem frywolitek robić - natomiast podziwiam je nieustannie, bo są prześliczne!

I co, mam racje, że cudowności "na bogato"?

Z nitki, której byłam ciekawa zrobiłam tunikę. Nitka była pod choinką, a tunika wygląda tak

a to nitka, z której robiłam

Na tunikę wyszło 10 motków, trochę się wydłużyła po zmoczeniu (tego się spodziewałam), druty (jeszcze)KP drewniane nr 4. Uznałam, że 4,5 dla mnie za grube do tej włóczki, chociaż producent takie poleca.

Wzór jest tutaj. Zabrakło mi włóczki na "szaliczek", ale dokupiłam dzisiaj i dorobię - wtedy pokażę. Może trzeba było poczekać, ale za mało cierpliwa jestem.:)

Tak, napisałam "jeszcze" druty KP drewniane, bo nie wiem czy je kiedykolwiek kupie. Bardzo lubię na nich robić, wiem, że mają dobrą opinie u dziewiarek - ja mam pecha. Tyle już wyrzuciłam, że groza. Wychodzą mi żyłki mimo, że bardzo ścisło nie robię. Zresztą, ta włóczka też trafiła mi się z różnicą w kolorze. W motkach nie było tego widać, a w całości - widać. Zostanie tak, z tym ciemniejszym pasem. Widocznie taki mój urok:)

Rzadko pokazuję zapasy włóczkowe (może lepiej nie wiedzieć), tym razem jednak muszę, po prostu muszę.

Tak, tak - dobrze widzicie; norka i kangur. W dotyku - ach! Małgosiu,(bo na pewno zajrzysz) ta 

ciemniejsza Twoja - w realu jest piękniejsza niż na zdjęciu. Inspiracją była i do zakupu doprowadziła inna Małgosia - dziękuję.

Bardzo dziękuję Wam zaglądającym, komentującym - cieszę się za każdym razem jak Was czytam i jak widzę ile wejść - bo to znaczy, że zaglądacie. Po co bym pokazywała, pisała gdyby nie Wasze odwiedziny???

A jak ktoś zapomniał i nie wpisał się na rozdawajkę, to jeszcze może to zrobić. Zapraszam, zachęcam. Dobrego dnia drodzy Goście:)